خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم را دیده‌ام روز جایی و عجب جاییخوشی بنشسته بر طاقِ دو ابروی دل‌آرایی
۲
مثال قوس رنگین بر کنارِ تختهٔ سیمینبه خطّ سبزِ زنگاری کشیده طُرفه طغرایی
۳
نباشد در نگارستانِ چین آن طاق را جفتینباشد در همه روی زمین زآن خوب‌تر جایی
۴
به خود گفتم چه گویم با دل الحق جای آن داردازین خوش‌تر که را بوده‌ست ملجایی و مأوایی
صفحهٔ ۱ از ۳