خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوشته یافتم رمزی به خطِّ خوب بر جاییکه صاحب‌دیده را خاطر فرو ناید به هر جایی
۲
بجز وجه‌الله‌ش نبود نظرگاهی و خود نبودنه مقصود دگر وقتی نه محبوب دگر جایی
۳
مترس از کثرتِ باطل به عونِ واحدِ مطلقکه باطل را وجودی نیست در کویی و در جایی
۴
فتاد از تابِ این نکته دلم چون پنبه بر آتشندانستم که هم روزی کند این رشته سر جایی
صفحهٔ ۱ از ۳