خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاطرم باز به جایی شد و مشکل جاییچون کنم شخص به جایی دگر و دل جایی
۲
جان و دل ساکن و اعضایِ بدن در تک و پومرحلم جای دگر آمد و منزل جایی
۳
بلبل از سوختنِ دل چه خبر میداردگل به جایِ دگر افتاد و عنادل جایی
۴
از سرِ وجد توان رفت چو مجنون بر نجدعاشقان را به ازین نیست مقابل جایی
صفحهٔ ۱ از ۲