خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برفتم از برت ای دیده را چو بیناییشدم به گرد جهان هر دری و هر جایی
۲
ملول گشت دلت زان سبب سفر کردممگر ز زحمتِ من هفته ای برآسایی
۳
چنان ضعیف ببودم به زیر بار فراقکه نیست قوّت آهم ز ناتوانایی
۴
شدم به مهرِ تو همچون هلال دست نمایچرا به من رخِ چون آفتاب ننمایی
صفحهٔ ۱ از ۳