خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۴۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش است عالم آزادگی و خوش خوییبدین مقام درآ گر بهشت می جویی
۲
اگر تو آینه ی روی دوست دریابیبه روی آینه بنگر که چون نکورویی
۳
کدام جامِ جم آنجا که سینه ی صافی ستدرودگر چه توان دید غیر نیکویی
۴
چو از روایح انفاس عارفان گویندخطا بود که زند مُشک لاف خوش بویی
صفحهٔ ۱ از ۳