خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۴۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر از هر دو جهان برشکنی یک روییورنه ای یار کجا با که سخن می گویی
۲
هر چه در دوست شوی محو و در او مستغرقاین توان گفت از اویی نتوان گفت اویی
۳
هر چه او نه ، که و چه کو و کجا، اوست همهچون جز او نیست دگر پس تو که را می جویی
۴
گر به تو بازنمایند تو را هیچ نه ایاز پیِ هیچیِ خود بیش چرا می پویی
صفحهٔ ۱ از ۲