خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۴۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر راهِ توام روز و شب آخر کوییپیش تر زآن که رسد جان به لب آخر کویی
۲
خود نگویی که مرا همْ‌نفسی بود برفتهم‌ْدمت را نفسی واطلب آخر کویی
۳
دوستان را نپسندند به دشمن‌کامیخود ز من باز مکن بی سبب آخر کویی
۴
چنگ برگیر و بیا کز اثر زاری منزهره در سوک نشست از طرب آخر کویی
صفحهٔ ۱ از ۲