خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از باد مکش طره جانانه ما رازنجیر مجنبان دل دیوانه ما را
۲
آن شمع چگل گو که برقص آرد و پروازاین سوخته دلهای چو پروانه ما را
۳
کردند زیان آنکه به صد گنج فریدونکردند بها گوهر یکدانه ما را
۴
دیدند سرشکم همه همسایه و گفتنداین سیل عجب گر نبرد خانه ما را
صفحهٔ ۱ از ۲