خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم رفت و گم شد در آن کو مراتوان یافت گر اوست دلجو مرا
۲
صبا آمد و رفت عقلم به بادز زلف که آورد این بو مرا
۳
رقیبش بدم گفت و دانست راستدریغا ندانست نیکو مرا
۴
مرا عاقبت خواهد آن غمزه کشتچنین گر نباشد بکش گو مرا
صفحهٔ ۱ از ۲