خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطلع انوار حسن است آن رخ چون آفتابمطلعی گفتم بدین خوبی که می گوید جواب
۲
باتو چون زلفت چه خوش باشد شب آوردن به روزکاشکی این دولت بیدار میدیدم به خواب
۳
گو دل ریشم بجوئید آن در چشم از راه لطفزانکه بر مستان بسی حق نمک دارد کباب
۴
در میان دیده و دیدار جان افزای دوستچند مانع میشوی بارب برافتی ای نقاب
صفحهٔ ۱ از ۲