خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آبی کجاست کآتش عشقم جگر بسوختوین برق جانگداز همه خشک و تر بسوخت
۲
مرغ سپیده‌دم که خبر داد از تواماکنون نمی‌دهد مگرش بال و پر بسوخت
۳
باید که شمع را نرسد باد و آتشیپروانه ضعیف چه باشد اگر بسوخت
۴
بازم بسوخت آتش هجران نو جگردیدی چگونه سوخت به بادی دگر بسوخت؟
صفحهٔ ۱ از ۲