خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از تو بانواع مرا چشم رعایتآری نظری کن به من از عین عنایت
۲
یکبار به تصریح مرا بنده خود خوانزیرا که همه کس نکند فهم کنایت
۳
گفتی که عتابی کنم و ناز، دگر بارگفتم نکنی تا نکنم حمل شکایت
۴
دلبستگی زلف تو نگذاشت و گرنهرا میرفتم ازین شهر ولایت به ولایت
صفحهٔ ۱ از ۳