خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو‌را در کوی جانان خانه‌ای هستبه هر کویی چو من دیوانه‌ای هست
۲
بزن چوبش که دزد است آن سر زلفبه‌دست ار نیست چوبت شانه‌ای هست
۳
منور شد ز رویت دیدهٔ دل نیزکز آن به نور در هر خانه‌ای هست
۴
نشان آنکه رویت خرمنم سوختبر آن آتش ز خالت دانه‌ای هست
صفحهٔ ۱ از ۲