خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد تو به از دواست ای دوستاندوه تو جانفزاست ای دوست
۲
دریوزه گر در تو از توجز درد و بلا نخواست ای دوست
۳
با آنکه ز مفلسی ندارمچیزی که ترا سزاست ای دوست
۴
پیش نو نهم دو چشم روشنگریم نظر مناست ای دوست
صفحهٔ ۱ از ۲