خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عجب آن دلبر جادو کجا رفتازین سو دل ربود آن سو کجا رفت
۲
امید از ما سگان کو چو آهونیابد کس، پی اش آه او کجا رفت
۳
به ره گوئی به گنجی مار رفتستچنین در پاکشان گیسو کجا رفت
۴
دل و عقلت نبردم گوید و جانبلی هست این یکی آن در کجا رفت
صفحهٔ ۱ از ۲