خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را نه غم ننگ و نه اندیشه نام استدر مذهب ما مذهب ناموس حرام است
۲
گو خلق بدانید که پیوسته فلان رارخ بر رخ جانانه و لب بر لب جام است
۳
سجاده نشین عارف و دانا نه که عامی استمادام که در بند قبولیت عام است
۴
در آرزوی مجلس ما زاهد مغرورچون عود همی سوزد و این طرفه که خام است
صفحهٔ ۱ از ۲