خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن شوخه به ما جز سر بیداد نداردبا وعده دل غمزده شاد ندارد
۲
کرد از من دل شیفته آن عهدشکن بازآن گونه فراموش که کس یاد ندارد
۳
بلبل چه فرستد سوی گل تحفه که در دستبیچاره به جز ناله و فریاد ندارد
۴
بر عهد تو تکیه نتوان کرد و وفا نیزکاین هر دو بناییست که بنیاد ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲