خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکوش تا به کف آری کلید گنج وجودکه بی طلب نتوان یافت گوهر مقصود
۲
بر آستان محبت که سر نهاد شبیکه لطف دوست برویش دریچه نگشود
۳
تو چاکر در سلطان عشق شو چو ایازکه هست عاقبت کار عاشقان محمود
۴
بگفت کز چه رمزبست دوست را یعنیکه تو نبودی و مارا هوای عشق تو بود
صفحهٔ ۱ از ۲