خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کدام ناز و تنعم به ذوق آن برسدکه بوی بار به باران مهربان برسد
۲
دلی که بی در وصلش میان بحر غم استامیدوار چنانم که بر کران برسد
۳
زهی خجسته زمانی و وقت میمونیکه از تو مژده وصلی بگوش جان برسد
۴
قدم به کلیه ما رنجه کن شبی ای ماهکز آن شرف سر عاشق به آسمان برسد
صفحهٔ ۱ از ۲