خلوتی با صامت بروجردی
شمارهٔ ۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خوب و زشت جهان یار ما به ما کافی استاگر وفا نکن با کسی جفا کافی است
۲
به بی‌نشانیم ای روزگار خنده مکنکه بهر سرزنشت نامی از هما کافی است
۳
مرا به دام تعلق فزون زبون منمایکه خشت زیر سر و خاک زیر پا کافی است
۴
گذشتم از سر و سامان کدخدایی دهرکه کد به کار نیاید همان خدا کافی است
صفحهٔ ۱ از ۲