خلوتی با صامت بروجردی
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دگر دل بهر بدنامی ره تدبیر می‌گیردجنون من خبر از ناله زنجیر می‌گیرد
۲
جهان آرزو را چون منی ناکام می‌یابدکه بیخ بختم آب از شعله شمشیر می‌گیرد
۳
اثر هم بهر آهم ادعای سرکشی داردگمان کرده است نفرین ضعیفان دربرمی‌گیرد
۴
عجب کج بخت افتاده است آسایش که هر ساعتسر راهی ز دوری بر فراز شیر می‌گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲