خلوتی با صامت بروجردی
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمی که باده عشترت بتان به جام کنندبه نزد دردکشان ترک ننک و نام کنند
۲
مدام خنده بدان می کشان زند ساغرکه نان پخته خود را ز گریه خام کنند
۳
شود چو دست تظلم دراز باز بر اوعبث به حشر شهیدان وی قیام کنند
۴
سبک تبسم زیر لب این بتان گه وصلحساب هجر دو صدساله را تمام کنند
صفحهٔ ۱ از ۲