خلوتی با صامت بروجردی
شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من نمی‌گویم چرا با دوستانت کین بودخود بگوی ای نازنین شرط محبت این بود
۲
حال دل‌های شهیدان غمت از لاله پرسکوس راپایش ز داغ دوستی رنگین بود
۳
تیر تو نگذاشت دیگر آرزویی در دلممنت از وی تا قیامت بر دل خونین بود
۴
زیر تیغت گر که خندیدم عجب ناید تو راآب شمشیرت زبس ای نوش لب شیرین بود
صفحهٔ ۱ از ۲