خلوتی با صامت بروجردی
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنک بر جان در گلو راه نفس کی می‌شودای خدا این مرغ بیرون از قفس کی می‌شود
۲
هر که چون عنقار جوی بی‌نشانی آب خوردهمنشین و همدم اهل هوس کی می‌شود
۳
آفتاب آسا کسی کاندر سپهرش منزلستالفت او گرم با هر خار و خس کی می‌شود
۴
مانده دل در آرزوی حرف تلخی از لبتزان شکر شیرین دهان این مگس کی می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۳