خلوتی با صامت بروجردی
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش با پیک خیالت گفتگویی داشتیمتا سحر مانند مستان های و هویی داشتیم
۲
از سر بی‌مغز ما کیفیتی حاصل نشدجز که بار دوش خود حالی سبوئی داشتیم
۳
مرحبا ای عشق صلح انگیز کز تاثیر تویار شد با ما به عالم گر عدوئی داشتیم
۴
گر نشد از شرم کاری پیشرفت ما نشدورنه نزد دلبر خود آبرویی داشتیم
صفحهٔ ۱ از ۳