خلوتی با صامت بروجردی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که در باغ رخت محو تماشا ماندیمبی‌خبر از همه نیک و بد دنیا ماندیم
۲
شد تهی دایره عشق تو از بوالهوسانما چو پرگار بجا بر سر یک پا ماندیم
۳
بیم غرقاب نداریم که مانند حباباز سبکباری خود بر سر دریا ماندیم
۴
بوی خیری نشنیدیم از این همسفرانز آن برندان وطنی که و تنه ماندیم
صفحهٔ ۱ از ۲