خلوتی با صامت بروجردی
شمارهٔ ۴ - در بیوفایی دنیار گریز به مصیبت
کتاب المراثی و المصائب
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
د تو این تن خاکی برهگذار گذاراز این عجوزه شوهر کش الفرار فرار
۲
هزار چون من و تو این ستمگر بیباکنموده است به شمشیر جان شکار شکار
۳
کناره جوی شو از آفت سپهر ز مهرکه جز جفا نکند این ستم شعار شعار
۴
کجا شکفته شود قلب کس در این بستانکه جور زاغ چو ما کشته صدهزارهزار
صفحهٔ ۱ از ۴