خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا ز پیش براندی جفا همین باشدنهایت ستم ای بیوفا همین باشد
۲
بدانچه شکر نکردم وصال روی تراگر انتقام نمانی جزا همین باشد
۳
نمی کند دل ما جز بور قد نو میلعلو همت مشتی گدا همین باشد
۴
نمی زنیم نفس جز به باد آن لب لعلنشان ناز کی طبع ما همین باشد
صفحهٔ ۱ از ۲