خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۵۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقتی مرید بود دل اکنون غلام شدزلف بنی گرفت و گرفتار دام شد
۲
صوفی ز عشق باره برندی گرفت ناماز ننگ زهد رست و بدین نیکنام شد
۳
چشمم به آرزوی تماشای زلف تستچون چشمه روزه دار که مشتاق شام شد
۴
لبهای تشن پرور نو نا ز دیده رفتآبم به حلق و خواب به مژگان حرام شد
صفحهٔ ۱ از ۲