خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۵۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دعوی قدت سرو سر افرازتبر بر پای خود خواهد زدن باز
۲
از سر تا پا گلی ای شاخ نازککه برگت شیوه است و میوهات ناز
۳
چو زر با بیدلان صافیم با توچو قلبی نیست ما را بیش مگداز
۴
بروی خوب این برقع چه رسم استبد است این رسم رسم بد برانداز
صفحهٔ ۱ از ۲