خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خَطَت خوب و عبارت نازک و لب‌ها لطیفخالِ مشکینت مَلیح و عارِضِ زیبا لطیف
۲
گر دو رخ پوشی و گرنه هر دو زیبا آیدتزآن که هم پنهان چو جان خوبی و هم پیدا لطیف
۳
تو لطیفی خواه در دل خواه در چشم آ فروقطرهٔ باران بود در پست و در بالا لطیف
۴
زلف سر در پات سود این خست و آن در تاب رفتپای تا سر ناز کی آری و سر تا پا لطیف
صفحهٔ ۱ از ۲