خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به حسن خلق بستان دل ز عشاقکه وجه احسن آمد حسن اخلاق
۲
گل از روی تو گوئی نسخه گیرستکه جمعش آمد از هر گونه اوراق
۳
دل از سودای آن ابرو عجب نیستکه نکند سود دارد مابه ها طاق
۴
کمال ار گفتی از دل غرق خونمبیان واقعی کردی به اغراق
صفحهٔ ۱ از ۱