خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روز و شب از غم عشق تو در اندیشه درمگرنه از صبر از هجر تو به هر لحظه درم
۲
اشک همچون در و رخساره چون زر دارمغیر ازین هست و مرا نیست دگر وجه درم
۳
گرچه در خانه دلگیر فراقم ناگاهدر حریم حرم وصل کشانید درم
۴
مرض عشق تو را صبر دوا می‌سازمنو جفا میکنی و من به وفای تو درم
صفحهٔ ۱ از ۳