خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۸۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوش کن خواجه علی‌رغم صُراحی‌شکنانباده‌ای تلخ به یاد لب شیرین‌دهنان
۲
بطلب یافت نشان از لب شیرین فرهادره سوی لعل نبردند به جز کوهکنان
۳
خاک بر فرق کسانی که زر و سیم به خاکباز بردند و نخوردند به سیمین‌ذقنان
۴
دوش رفتم به چمن از هوس بلبل و گلاین یکی جامه‌دران دیدم و آن نعره‌زنان
صفحهٔ ۱ از ۲