خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم ز ابروان تو چشم عنایتیکز نازم ار کُشی، نکنندم حمایتی
۲
چشم تو بیگه کش و من زنده همچنیناز غمزه تو نیست جز اینم شکایتی
۳
بیرون از آن که بی‌تو نخواهم وجود خویشاز بنده در وجود نیاید جنایتی
۴
رویت که آیتیست ز رحمت بر ابروانزاهد چو دید خواند به محراب آیتی
صفحهٔ ۱ از ۲