خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر او یاد من دلخسته کردیدل آه و ناله را آهسته کردی
۲
نیامد بر سرم چون حیف میرفتکه پای نازک از من خسته کردی
۳
به محراب ار بدیدی زاهة آن رویدعای ابرویش پیوسته کردی
۴
کجا پروانه با شمعی نشستیحذر گرز آتش ننشسته کردی
صفحهٔ ۱ از ۲