خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر لذت خونریزی آن غمزه شناسیاز تیغ نترسی و ز کشتن نهراسی
۲
ای دل همه رفتند ز دلبر به شکایتصد شکر کزین درد تو در شکر و سپاسی
۳
به نیست به اندازه روی تو که در حسنافزونی از اندازه و بیرون ز لباسی
۴
آزرده چه سازی به لباس آن تن نازکجانی تو سراپای چه محتاج لباسی
صفحهٔ ۱ از ۲