خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اینک آن روی مبارک که سزای نظر استمه چه باشد که ز خورشید بسی خوب‌تر است
۲
روح پاک است مصور شده از بهر نظرور نه این حسن نه اندازه روی بشر است
۳
سخنت آب حیات است و نفس مشک و عبیرهر دو را از لب شیرینْت گذر بر شکر است
۴
هر حدیثی که رود پیش هوادارانتبجز افسانه عشق تو همه دردسر است
صفحهٔ ۱ از ۲