خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بجز از صورت آراسته چیزی دگر استکآفَتِ اهل دل و فتنه صاحب‌نظر است
۲
قد افراشته و روی نکو خواهد دلدر تو چیزی است کزین هر دو دلاویزتر است
۳
قامت سرو سهی را چه توان گفت ولیقد و بالای تو را خود حرکاتی دگر است
۴
همه را میل به زلف و خط و خالی باشدزان ملاحت که تو داری دل ما باخبر است
صفحهٔ ۱ از ۳