خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وداع چون تو نگاری نه کار آسان استهلاک عاشق مسکین فراق جانان است
۲
نگر مفارقت جان ز تن چگونه بودبه جان دوست که هجران هزار چندان است
۳
ز وصل خود نفسی پیش از آن که دور شوماگر به جان بفروشی هنوز ارزان است
۴
مجال دیدن رویت نماند چشمم راکه شکل مردمکش زیر اشک پنهان است
صفحهٔ ۱ از ۳