خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم مستانه تو آفت هشیاران استفتنه و عربده او همه با یاران است
۲
سر بوسیدن پای تو نه تنها ماراستاین خیالی‌ست که اندر سر بسیاران است
۳
عارضت هست بسی تازه‌تر از گل‌برگیکه بر او آمده در وقت سحر باران است
۴
در شکن‌های سر زلف تو گردد دل منوین چنین شب‌رویی در شیوهٔ عیاران است
صفحهٔ ۱ از ۲