خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از وقت صبح هست دلم را صفای صبحجانم منور است به نور لقای صبح
۲
از باد صبح گشت معطر دماغ مندارد دلم همیشه هوای هوای صبح
۳
یابد یقین ز ظلمت بیگانگی خلاصهر جان آشنا که شود آشنای صبح
۴
از تیغ صبح لشکر شب منهزم شودتا شاه اختران بود اندر قفای صبح
صفحهٔ ۱ از ۲