خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رندی و برناپیشه‌ای میر مغان را می‌رسداز تن نیاید ھیچ کار این شیوه جان را می رسد
۲
در بی‌نوایی عاشقی رندان خوشدل را رسدبا فقر دایم تازگی سرو جوان را می‌رسد
۳
در عشق جانان یافت جان از گوهر معنی نشانبخشیده خورشید دان لعلی که کان را می‌رسد
۴
از عشق در صاحب نظر بینم نه در خامان اثردل دارد از معنی خبر دعوی زبان را می‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۲