خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر بختم دهد باری که یارم همنشین باشدزهی مقبل که من باشم زهی دولت که این باشد
۲
نباید این چنین ماهی برون از هیچ خرگاهینظیرش گر همی‌خواهی مگر در حور عین باشد
۳
میان ظلمت مویش به زیر پرتو رویشگهی عقلم شود کافر گهی بر راه دین باشد
۴
به شمع آسمان حاجت نباشد بعد از این ما راچنین تابنده خورشیدی چو بر روی زمین باشد
صفحهٔ ۱ از ۲