خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوست آن دارد و آن است که جان می‌بخشدمهربانی به دل اهل دلان می‌بخشد
۲
عقل و جان هر که کند پیشکش دلبر خویشگوهر و لعل به دریا و به کان می‌بخشد
۳
صفت روی دلارام کنم کاو داردآن ملاحت که حلاوت به زبان می‌بخشد
۴
آتش عشق توام داد حیاتی به از آنکآب الوند به خاک همدان می‌بخشد
صفحهٔ ۱ از ۲