خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظرها محرم رویت نبودندبه مشتاقان نموداری نمودند
۲
چو بر آب و گل آمد عکس رویتدری از حسن بر عالم گشودند
۳
زگل گلهای گوناگون برآمدکه دلها از لطافت میر بودند
۴
ز عشق هر گلی صد بلبل مستبه دستانها زبانها میگشودند
صفحهٔ ۱ از ۲