خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند
۲
نمی‌دانم ز جان خوشتر چه باشدکه تا گویم که زانت آفریدند
۳
لبت کاب حیات از وی چکان استمگر زاب دهانت آفریدند
۴
تماشاگاه جانم را بهشتیبدان سرو روانت آفریدند
صفحهٔ ۱ از ۳