خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این مقبلان که باخبر از روز محشرندجان را به دین و دانش و طاعت بپرورند
۲
از حسن خلق همچو بهشتی مزینندیا بند روح روح چو در خویش بنگرند
۳
در بحر فکر غوطه زنانند روز و شبتا ره به سوی گوهر معنی همی‌برند
۴
مرغان عرش بسته دام طبیعتنداز سدره بگذرند چو زین دام برپرند
صفحهٔ ۱ از ۲