خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌روی وز پی تو پیر و جوان می‌نگرندبه تعجب همه در صورت جان می‌نگرند
۲
هست رویت گل خندان و جهانی مشتاقهمچو بلبل به تو در نعره‌زنان می‌نگرند
۳
غیرتم هست ولی منکر حق نتوان بودبه تفرج به گل و سرو روان می‌نگرند
۴
گر یکی را ز نظر منع کنم می‌گویدکه تو هم می‌نگری گر دگران می‌نگرند
صفحهٔ ۱ از ۲