خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف ترک من صبا هردم مشوش می‌کندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش می‌کند
۲
با زمین مرده ابر نوبهاری کی کندآنچه با من بوی زلف یار سرکش می‌کند
۳
از لطافت ترک من گویی که هست آب حیاتخاصه آن ساعت که طبعش همچو آتش می‌کند
۴
سبزه و آب و شراب و شاهد و رود و سرودگر نباشد روی ترکم کار هر شش می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲